iLOMA's profile~~#@**อิสระ สายน้ำ สงครา...PhotosBlogListsMore Tools Help

Windows Media Player

iLOMA wind

Occupation
Location
Interests
I have a short hair now ,and I want to have a long hair again....(^-^)
ใครเป็นใครไปรู้จักกันจ้า

~~#@**อิสระ สายน้ำ สงคราม ความสงบ**@~~

เดินทางไปตามใจ ก้าวเดินต่อไปแม้ต้องล้มลง
September 10

เวลาแห่งความกดดัน..........อีกแล้ว

ใกล้สอบอีกแล้วจ้า...........
เป็นอะไรที่เข้ามาถึงอย่างรวดเร็วมากๆเลยเทอมนี้
ขอบอกว่าอ่านหนังสือมะทัน
อันนั้นยังไม่ค่อยเท่าไหร่  
แต่ที่หนักใจที่สุด  คือพี่สภาที่กำลังจะจบกันไป     
-----------*****************-----------------    กลัวมากๆเลย กลัวอยู่ในใจ
อาจเป็นเพราะเราได้เข้ามาอยู่ตรงนี้นานไป  และก็ได้รับความห่วงใยมาจากพี่ๆด้วยมั้ง        เลยไม่อยากให้ทุกคนจบ  อยากเป็นน้องที่คอยฟังคำสั่งพี่เสมอ  
แต่ตอนนี้ก้อมีแต่คนคอยย้ำกับเราว่า  เป็นพี่เขาแล้วนะ ต้องทำอะไรให้ได้  เป็นพี่ที่ต้องคอยดูแลน้องรุ่นต่อไปแล้ว
ต่อไปพวกพี่เขาก้อจะไม่อยู่  อึดอัดมากเลย  แต่ก้อจะทำให้ดีที่สุดนะคะ เพราะว่าสภาฯเหมือนเป็นสถานที่นึงในชีวิตหนุไปแล้ว
ปีหน้าจะพยายามทำให้สภาฯเข้มแข็งเหมือนเดิม
วันนี้เอากลอนอันความกรุณาปราณีมาฝากค่ะ  พอดีว่าเรียนวรรณกรรมอยู่อ่ะนะ
แต่ก่อนก้อเคยแต่ได้ยินเรื่องเวนิสวานิช  รู้ส่าเป็นเรื่องแปล  แต่ไม่คิดว่าพระอัจฉริยะภาพของราชการที่ 6 จะสุดยอดเพียงนี้
เพราะท่านแปลกลอนภาษาอังกฤษ มาเป็นกลอนภาษาไทยได้สวยหรูและครบถ้วนมาก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นคนสมัยเก่าที่เรื่องการเรีบนรู้ยังไม่เท่าปัจจุบันนี้  แต่ท่านมีความอัจฉริยะสุดยอดจริงๆ
\\The Mercy is not Strain'd\\
The quality of mercy is not strain'd,
It droppeth as the gentle rain from heaven
Upon the place beneath: it is twice blest;
It blesseth him that gives and him that takes:
'Tis mightiest in the mightiest: it becomes
The throned monarch better than his crown;
His sceptre shows the force of temporal power,
The attribute to awe and majesty,
Wherein doth sit the dread and fear of kings;
But mercy is above this sceptred sway;
It is enthroned in the hearts of kings,
It is an attribute to God himself;
And earthly power doth then show likest God's
When mercy seasons justice. Therefore, Jew,
Though justice be thy plea, consider this,
That, in the course of justice, none of us
Should see salvation: we do pray for mercy;
And that same prayer doth teach us all to render
The deeds of mercy. I have spoke thus much
To mitigate the justice of thy plea;
Which if thou follow, this strict court of Venice
Must needs give sentence 'gainst the merchant there.

	-- William Shakespeare
อันความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน
เป็นสิ่งดีสองชั้นพลันปลื้ม แห่งผู้ให้และผู้รับสมถวิล
เป็นกำลังเลิศพลังอื่นทั้งสิ้น เจ้าแผ่นดินผู้ทรงพระกรุณา
ประดุจทรงวราภรณ์สุนทรสวัสดิ์ เรืองจรัสยิ่งมกุฏสุดสง่า
พระแสงทรงดำรงซึ่งอาชญา เหนือประชาพสกนิกร
จาก เวนิสวานิช รัชกาลที่ ๖
 
August 10

ความแตกต่างและความรู้สึก

วันนี้เข้าไปดูเสปซของเพื่อนคนนึงมา

เจอบทความนี้เข้า  อ่านแล้วจับใจ

เลยขอเอามาลงไว้ เผื่อมีใครเข้ามาแล้วรู้สึกสนใจ

ในยามที่เราไม่มีใครที่เป็นอย่างนี้  เราคงจะรู้สึกดีที่ได้พบคนๆนึงที่เข้ามาเติมชีวิตให้เราแบบนี้บ้างแน่เลย

อ่านแล้วก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ ช่างเป็นคนที่โชคดีจริงๆ  ลองอ่านดูให้จบนะคะ

--------------------------------------------------

              เรื่องของคน 2 คน …..ที่แตกต่างกันเกือบทุกด้าน ยกเว้น.....ความรู้สึกที่มีให้กัน

เขาชอบดำ.......เธอชอบขาว

เขาชอบเพลงใต้ดิน........เธอฟังเพลงสบายๆ

เขาตัวสูง........เธอไม่สูง

เขาเรียนไม่เก่ง........เธอท็อปเกือบทุกวิชา

เขาเก่งกีฬา.........เธอไม่เคยวิ่งทันใครเค้า

เขาชอบเสียงเครื่องยนตร์........เธอเกลียดความเร็ว


เขาชอบฝน......เธอกลัวเสียงฟ้าร้อง

เขาเป็นคนเงียบๆ ไม่เรื่องมาก..........เธอร่าเริงและจำเป็นต้องมีคนอยู่รอบด้าน

เขาเก็บความรู้สึกและระบายลงสมุดบันทึก........เธออ่อนไหว ขี้เหงา และช่างรู้สึก

เขาน้ำตาซึมเพราะมองไม่เห็นค่าของตัวเอง........เธอร้องไห้ให้ความเดียวดายที่เกาะกุมหัวใจ

เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ.....เธอชอบมิตรภาพที่ใครต่อใครมอบให้

แต่กระนั้น …….. ผู้คนมากมายที่รายล้อมก็ไม่ได้ทำให้เธอหายว้าเหว่

ทุกครั้งที่เขาเหงา…….. เธอจะนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่เรียกร้องความสนใจ


ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ ……….เขาไม่มีคำปลอบโยนเพียงแค่กุมมือเธอไว้

ทุกครั้งที่เขามองเห็นเงาตัวเองในกระจก ….. เขาจะเห็นเพียงผู้ชาย...ที่ไร้ความสามารถและไม่มีความสำคัญกับใคร แต่เธอกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องเธอได้ และมีค่ามากมายสำหรับเธอ

ทุกครั้งที่ฝนตก …….เธอจะนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง ฝนพัดพาความเหงามาให้ เสียงฟ้าร้องเรียกความกลัวมาใกล้


แต่ทุกครั้งที่ฝนตก เขาจะโทรศัพท์หาเธอ และจะอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งฝนหยุดตก......แม้จะไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำ

เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด

เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่เหมือนกับได้พูดคุยกันตลอดเวลา เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกอุ่นในใจ

เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้น

ความรัก ไม่ต้องการความเหมือนกัน แต่ ความรัก ต้องการการ Take Care ดูแล ใส่ใจ
 
August 07

***Oneday with Mr.David**~~

 
วันนี้เป็นวันที่เปิดเรียนเป็นปกติ  วันที่ 2
หลังจากสอบกลางภาคมา
มีเรียนอยู่ 3 วิชา ยา ญี่ปุ่น แล้วก็พารากราฟไรติ้ง
2 วิชาแรก เป็นวิชาที่ไม่รู้สึกอะไรเลย  ไม่กดดัน
แต่พอนึกว่าต้องเรียนพารากราฟฯขึ้นมาเมื่อไหร่
แอบกดดันตัวเองอยู่ลึกๆในใจไม่ได้ซักที
 
ต้องเรียนกับอาจารย์เดวิด
ครั้งสุดท้ายที่ได้พูดคุยกัน
ก็จบไปอย่างไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่
คำพูดอาจารย์ยังก้องอยู่ในหัวตลอดเลย
คำที่ว่า"ทำไมคำถามง่ายๆแค่นี้คุณยังไม่เข้าใจอีกหรอ" 
เพราะว่าการสื่อสารของเราไม่ดีพอในวันนั้น
ไม่ได้เตรียมใจจะต้องไปตอบคำถามอาจารย์  เลยพาอาจารย์หัวเสียไปด้วย
เข้าใจว่าที่อาจารย์หลุดคำนั้นออกมา  ก็คงเป็นเพราะว่าอยากคุยกัน
วันนั้นก็จากกันไปอย่างที่ไม่ได้เคลียร์ให้รู้เรื่อง
นอกจากอาจารย์พยายามทำใจแล้วยิ้มให้พร้อมกับบอกว่า  Very good. It's a work hard.
 
วันนี้พอต้องเรียนกะอาจารย์แล้วปรากฎว่า
อาจารย์มาแบบพยายามเข้าใจในความเป็นตัวเรามากขึ้น
อาจารย์ยังพยายามพูดกับเราอยู่
อาจารย์พยายามพูดภาษาไทย......
อาจารย์พยายามหากิจกรรมมาให้เราทำ  เป็นการฝึกพูดทั้งหมด
ทั้งๆที่วิชาของอาจารย์เป็นวิชาเขียน  แต่อาจารย์ก็ยอมเสียเวลามาฝึกการพูดให้กับพวกเรา
อาจารย์น่ารักมากๆแหละ
ตลอดเวลาไม่ได้ไม่ชอบอาจารย์เลย  แค่รู้สึกว่าอยากพูดกะอาจารย์ให้มากกว่านี้
อยากคุยด้วย  อยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วย
แต่มันทำไม่ได้ซักที  ไม่รู้เป็นอะไร
แต่วันนี้ก็ได้คุยมากขึ้น  สนุกดี
มีความสุขนะ  ถ้าอาจารย์จะสอนแบบนี้  มันก็ได้ทั้งสองอย่าง  ทั้งพูดทั้งเขียน
 
ถ้าไม่ได้มีโอกาสเรียนกับอาจารย์เดวิด
ก็คงไม่รู้ว่าการพูดสื่อสารอย่างเข้าใจกันมันมีค่ามากแค่ไหน
คงไม่พยายาม  (หรือเปล่า)  กับการคุยกะอาจารย์อย่างแน่นอน
 
ขอบคุณอาจารย์ที่มาสอนที่นเรศวรนะคะ
หวังว่าอาจารย์คงจะอยู่ที่นี่ต่ออีกนานนะ
เพราะหนูตั้งความหวังไว้ว่า  ปี 4 จะเถียง เอ๊ย คุยกะอาจารย์ให้อาจารย์ถามไม่ทันเลย
 
ปล.วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมาย  เข้ามาอัพเพื่อไม่ให้สเปซร้างเท่านั้น
หวังว่ายังมีคนคิดถึงกันนะคะ
เพราะว่าปุ๊กยังคิดถึงคุณทุกคนอยู่ (^.^)
July 06

**The Road Not Taken**

 
  เรียน Litt....  มา  เจอกลอนบทนึง
ที่ครั้งหนึ่งเราไม่เคยเข้าใจ  เพราะไม่เคยคิดว่าจะเป็นเรื่องที่มีสาระอะไรมากมายจริงๆ
แต่ว่า.......พออ่านไปอ่านมา  ทำรายงานส่งอาจารย์เสร็จ
เลยเข้าใจความหมายในกลอนบทนั้นอย่างแท้จริง
 
~~~The Road Not Taken~~~
 
Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth.

Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear;
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same.

And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I--
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.
------------------------------------------------------------------
ถนน 2  สายที่แยกกันไปสองทาง
มันก็เหมือนกับการเดินทางของชีวิต
ที่ครั้งหนึ่งเดินมาถึงทางแยกที่ทำให้เราต้องตัดสินใจเลือกเดิน
..........เส้นทางใด  เส้นทางหนึ่ง
เส้นทางที่เราไม่รู้ว่าจะนำพาเราไปถึงไหน
เราไม่รู้ว่าเมื่อเราเลือกเดินไปในทางใด  แล้วผลลัพภ์ไม่เป็นไปดั่งใจ
ถ้า.........เราเลือกเดินไป  อีกทางหนึ่งผลจะดีกว่านั้นไหม
 
ทาง 2 เส้น  ที่ดูไม่ค่อยแตกต่างกัน
เพียงแต่เส้นทางหนึ่งอาจมีคนเดินไปน้อย
.เพียงเพราะว่ามันดูแตกต่าง   ดูลำบาก
แต่กับอีกเส้นทางที่ไม่ได้สวยหรูกว่า  แต่ดูเหมือนว่ามีคนไปมากกว่า
 
ถ้าเป็นเรา.......เราจะเลือกทางไหน
ทางที่เหมือนใครๆๆ
หรือทางที่แตกต่างไปจากคนอื่น
 
Frost เลือกไปทางที่แตกต่าง  ทางที่เขาเลือกเอง
แต่อาจจะไม่สวยหรูเพียงไหนเลย
 
...........ก่อนเลือกเดินไปทางใดทางหนึ่ง
เราควรตัดสินใจให้ดี  มองให้ไกล
เมื่อเราก้าวเดินไปแล้ว   อย่าเสียใจกับสิ่งที่เลือกมา
 
ทำมันให้ดีที่สุด  เดินต่อไปให้ไกลที่สุด
เมื่อถึงทางแยกอีกครั้ง..........เลือกให้ดี  แล้วเดินต่อไป
-----------------------------------------------------------------------
Love MoM , Dad and  My br'er
Miss U my friend Nat , Beer etc.
June 06

ณ. มหาวิทยาลัย

 
กลับมามอได้อาทิตย์กว่าๆแล้วค่ะ  เปิดเรียนมา 3 วัน  เหมือนกะว่ามันเรียนมาประมาณ 4 เดือนยังไงยังงั้นเลย
เศร้ามากๆกะเทอมนี้  ไม่ต้องหวังให้เกรดขึ้นแต่ประการใดแน่นอนเลยอ่ะ
วิชายากๆทั้งนั้นเลย (สำหรับคนอื่นอาจไม่ยากก็ได้นะ)  แต่ข้าเจ้าอยากร้องไห้ไปหัวเราะไปเลยอ่ะ
พารากราฟไร้ติ้งนะ  แทบทำให้อยากบ้าตายไปเลย  เรียนกะอาจารย์เดวิด
แกย้ำอยู่คำเดียวว่าแกเคยมาเมืองไทยแล้วแกกลับไปประเทศแก  แกก็ยังอยากกลับมาเมืองไทยอยู่ดี  เลยกลับมาแล้วมาเป็นอาจารย์สอนที่มอนอ
เราก้อเข้าใจดีถึงความรักที่แกมีต่อเมืองไทยอ่ะนะ  แต่ทำไงได้อ่ะ 
แกเล่นเข้ามาในห้องแล้วใส่อังกฤษเป็นชุดๆเลย
อันนั้นพอว่าถ้าพูดอังกฤษแต่ปรับระดับความเร็วกะลูกเล่นนิดหน่อยน่ะพอเข้าใจ
แต่ที่ไหนได้พวกเข้ามานะ  ใส่เต็มที่ไม่มียั้งเลยอ่ะ
คำบางคำที่เราคิดว่าเราเคยชินแล้ว  ฟังแกพูดเรายังนึกไม่ออกเลยว่าแกพูดอะไร 
ไอ้ตัวเรามันก้อดันไม่มีพื้นฐานอะไรมาก่อนเลย  ที่เคยพูดได้ก้อเป็นอังกฤษงูๆปลาๆไปวันๆ
มาเจออันนี้เข้าโค ตระเศร้าใจเลยอิจฉาเพื่อนที่ฟังกันรู้เรื่องอ่ะ  อยากขอแค่เข้าใจซักครึ่งนึงก้อยังดี
แต่ว่าตอนนี้นะแกพูดมา 10 คำน่ะ ยังจับใจความไม่ได้เลยซักคำ  เศร้า
แต่ว่านะถ้าจบคอสนี้มั่นใจมากเลยอ่ะ
ถ้าเรียนจนผ่านไปได้เราคงพูดได้ฟังได้เป็นอย่างดีขึ้นแน่เลย
ก้อคงเป็นไปตามเป้าหมายที่อาจารย์ตั้งไว้อ่ะนะ  ว่าอาจารย์มาเพื่อนช่วยเราให้พัฒนาขึ้น
แต่ว่านะว่าไปว่ามาแกคงรักเมืองไทยจริงๆแหละ  เห็นแกพูดไทยได้คล่องเหมือนกันอ่ะ
 
ปล.เนื่องจากอาจารย์ยังหนุ่ม  อาจารย์เลยค่อนข้างมาแนวแร็พโย่มากๆ  ท่าทางมาตลอดเลย
เป็นพวกอยู่ไม่สุขจริงๆ
------------------------------------------------------------------------------------------------------
พารากราฟไร้ติ้งจบไปเรื่องนึง  มาต่เรื่องวรรณคดีดีกว่า
โอ้โหพระพุทธเจ้า  ไอแอมโค ตระ ง่วงเลย  วรรณคดีอ่ะ
อ่านๆๆๆๆๆๆๆ  ศัพท์ที่ไม่รู้จักต้องเปิดดิคฯ  ขอประทานโทษค่ะคนอื่นนะทอคกิ้งดิคกันเรานี่เลยดิคชันนารี
อันนี้ไม่เท่าไหร่ของชอบ  แต่เวลาเรียนนะ  อาจารย์ก้อน่ารักดีอ่ะ
แต่อาจารย์เข้ามาก้อนี่ล่ะแปลอังกฤษเป็นอังกฤษให้ฟัง
มีศัพท์รุ่นเดอะโอลในบทกวีด้วย 
ไม่เคยรู้ว่ามันมีความหมายมาก่อนเลย  พึ่งได้รู้ก้อตอนเรียนวรรณคดีนี่ล่ะค่ะ
อันนี้ก้อนะ  คงต้องท่องกันขนานใหญ่ตายแน่ๆ  เวลาทำโครงการของฉ้าน
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
มาคราวนี้มีวิชาเอกอีกตัวโครงสรางไวยกรณ์  กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ
หวานหมูล่ะค่ะ  แต่ที่ไหนได้อ่ะ  ไวยกรณ์เบื้องต้นแต่ลงไปลึกกว่าไวยกรณ์ธรรมดาอ่ะ
เจอไปวันแรกก้ออึ้งนะ  แต่จะพยายามให้มากที่สุด  ก้ออาจารย์ที่สอนน่ะ
เป็นอาจารย์เสาวภาคนี่หน่า  เจอกะอาจารย์มาตั้งกะปี 1 ทเอม 1  ตอนนี้ก้อเรียนกะอาจารย์มาเป็นวิชาที่ 3 แล้ว
จะต้องทำให้ดีที่สุดให้ได้
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตายล่ะเด๋วต้องไปช่วยเขาทำพานต่อเด๋วจะเข้ามาระบายอีกนะคะ
วันนี้สบายใจแล้วอ่ะ 
 
ปล.รักษาสุขภาพให้ดีนะทุกท่าน
 
 
Photo 1 of 31
เข้ามาดูได้จะพบกับความน่าสนใจในเว็บอื่นๆ